Εκκλησία και πολιτική

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθώ έκπληκτος, να φουντώνει και πάλι η συζήτηση περί εκκοσμίκευσης του κράτους. Λες και το ερώτημα δεν έχει λάβει ήδη καταληκτική απάντηση από τα ίδια τα πράγματα. Λες και η συμφωνία της πολιτείας με την εκκλησία να κοιτάζει ο καθένας τα δικά του, έπαψε να ισχύει. Θα μου πείτε, στην Ελλάδα ποτέ δεν έγινε πράγματι κάποια τέτοια συμφωνία. Θα σας πω κι εγώ ότι, ανήκωμεν εις την δύσιν και ότι laïcité και δύση πάνε πακέτο, θα μου απαντήσετε κι εσείς ότι στη Βρετανία ακόμη προβλέπονται θέσεις για κληρικούς στη βουλή των λόρδων και η βασίλισσα είναι η κεφαλή της αγγλικανικής εκκλησίας και γενικώς έτσι δεν θα βγάλουμε άκρη. Όμως πρέπει να βγάλουμε άκρη. Επειδή η θεοκρατία και επικίνδυνη είναι και παραμονεύει.

Έχοντας μεγαλώσει τη δεκαετία του '70 και του '80, όπου η σημασία της θρησκείας στην καθημερινότητά μας ήταν δευτερεύουσα και κοινωνική μάλλον, παρά θεολογική, θεωρούσα ότι το θέμα είχε λήξει. Η ζωή κυλούσε ερήμην της εκκλησίας, η συμμετοχή μας συνήθως περιοριζόταν στον επιτάφιο, την ανάσταση και τη μαγειρίτσα και η θρησκεία έδειχνε να μπαίνει αργά και σταθερά στο περιθώριο. Τα τελευταία χρόνια όμως, η εισβολή του ισλάμ στη δύση, φέρνει και πάλι στην επιφάνεια μια μισοτελειωμένη συζήτηση που κάποτε πρέπει να τελειώνει. Επειδή το διακύβευμα είναι σοβαρό και πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε τι σόι κοινωνίες θέλουμε, πολιτισμένες ή θρησκευτικές; Ή και τα δύο; Και τα δύο γίνεται;

Μια εξαιρετική αφορμή για να ξεκινήσουμε αυτή τη συζήτηση μας την δίνει ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, με την επιστολή που είχε στείλει στον κ. Γαβρόγλου τον σεπτέμβριο του 2017 όπου έγραψε μεταξύ άλλων:

"Προκαλοῦνται εὔλογες ἀπορίες: ἀπό τήν ἀπαγόρευση νά ὑποχρεωθεῖ κανείς νά ἀποκαλύψει, παρά τή θέλησή του, τά θρησκευτικά του φρονήματα, θά φθάσουμε στήν ἀντίστροφη ἀπαγόρευση τοῦ δικαιώματος νά καθιστᾷ ὁ καθένας ἐμφανές τό θρησκευτικό του συναίσθημα στό δημόσιο χῶρο;
...

Θά ἐνθυμεῖσθε πώς τόν Μάιο τοῦ 2009 στό ἄκουσμα τῆς εἰδήσεως ὅτι κατά τή διάρκεια σωματικοῦ ἐλέγχου ἀπό ἀστυνομικό σέ μουσουλμάνο καταστράφηκαν σελίδες τοῦ Κορανίου, πού εἶχε μαζί του ὁ ἐλεγχόμενος, εἶχαν προκληθεῖ βίαια ἐπεισόδια στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, πρίν κἄν ἐξακριβωθοῦν οἱ συνθῆκες τοῦ περιστατικοῦ.

Οἱ κρατικοί κανόνες λοιπόν, πού προστατεύουν τήν κοινωνική εἰρήνη ἀπό τίς προσβολές τοῦ ἑνός τῆς θρησκευτικῆς πίστεως τοῦ ἄλλου, ἔχουν παρόντα καί ἰσχύοντα λόγο ὑπάρξεως"
(Πηγή: iefimerida.gr )

Για να προστατευτεί η κοινωνική ειρήνη, λοιπόν, να σεβόμαστε το ιερό βιβλίο των μουσουλμάνων. Δεν απασχολεί τον αρχιεπίσκοπο ότι το κοράνι προστάζει τον πιστό να κάνει επιθετικούς πολέμους εναντίον των απίστων, να τους  σκοτώνει, σταυρώνει, ακρωτηριάζει, υποδουλώνει και εξευτελίζει ανηλεώς. Ότι σκοπός του ισλάμ είναι να κυριαρχήσει και να εγκαταστήσει ισλαμικό καθεστώς παντού. Του αρκεί, έτσι γενικώς, να σεβόμαστε τα θρησκευτικά φρονήματα του άλλου. Πιθανόν να θεωρεί ότι το κοράνι είναι ένα βιβλίο πολιτισμικής αναφοράς μάλλον, όπως έχει γίνει η αγία γραφή, και το περιεχόμενό του δεν επηρεάζει την τάση της μουσουλμανικής κοινότητας. Αν πράγματι η σκέψη του είναι αυτή, οι εξελίξεις τον διαψεύδουν.

Ήδη στη Βρετανία λειτουργούν θρησκευτικά δικαστήρια όπου ιμάμηδες δικάζουν με βάση τη σαρία. Η μουσουλμανική κοινότητα εισήγαγε δηλαδή στη Βρετανία το βάρβαρο νομικό της σύστημα από το οποίο μόλις φέτος δόθηκε η δυνατότητα στους μουσουλμάνους της Ελλάδας να γλυτώνουν καταφεύγοντας σε αστικά δικαστήρια αν θέλουν. Ανάλογα φαινόμενα παρατηρούνται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, ο ακαδημαϊκός Christian de Moliner, (πηγή: causeur.fr) προκειμένου να αποφευχθεί ένας εμφύλιος που βλέπει να έρχεται, προτείνει το διαχωρισμό των πολιτών σε δύο κοινότητες, τους μουσουλμάνους για τους οποίους να ισχύει ισλαμικό καθεστώς, και τους υπόλοιπους. Επειδή η μουσουλμανική κοινότητα δεν δείχνει να θέλει να ενσωματωθεί στην κοσμική γαλλική κοινωνία. Προτείνει δηλαδή να ισχύσει στη Γαλλία ότι πάνω - κάτω ισχύει και στη μέση ανατολή, όπου δεν υπάρχει κράτος που να μην εφαρμόζεται, σε κάποιο βαθμό, θρησκευτικός νόμος.

Τα θρησκευτικά δικαστήρια δεν είναι ο μοναδικός τρόπος που βρήκε η θρησκεία για να αλώσει μέχρι πρότινος κοσμικές κοινωνίες. Στη Σουηδία προσφάτως εκδόθηκε δικαστική απόφαση από αστικό δικαστήριο, με την οποία ένας άνδρας, μουσουλμάνος στο θρήσκευμα, δικαιώνεται για τον ξυλοδαρμό της επίσης μουσουλμάνας γυναίκας του επειδή, αντίθετα με τα ισλαμικά έθιμα 1. "μετά τον ξυλοδαρμό της η γυναίκα απευθύνθηκε στην αστυνομία και όχι στην οικογένειά της και αυτό μείωσε την αξιοπιστία της (!)", 2. "η οικογένεια του άντρα ήταν καλύτερη απ τη δική της" και 3. επειδή "συνηθίζεται γυναίκες να καταγγέλλουν κακοποίηση προκειμένου να αποκομίσουν οφέλη για τις ίδιες." (Πηγή: the local) Παρόμοια περιστατικά βλέπουμε και στη Γερμανία και την Ιταλία.

Στον ευρύτερο κοινωνικό χώρο η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης την περίοδο που διανύουμε, απειλούνται με πρόσχημα την διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης και αποτέλεσμα την επανεισαγωγή, δια της πλαγίας, νόμων περί βλασφημίας, ακόμη κι εκεί που είχαν καταργηθεί. Τις προάλλες στη βρετανία μια κοπέλα που κάνει κριτική στο ισλάμ από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κατήγγειλε στην αστυνομία ότι είχε δεχτεί απειλές κατά της ζωής της. Η απάντηση που πήρε ήταν ότι πρέπει να καταλάβει πως "κάποιες επιλογές έχουν κόστος και κακώς αποφάσισε να κάνει κριτική στο ισλάμ".

Στη σημερινή ευρώπη δηλαδή υπάρχει, στην κορυφή μια δράκα ανεξέλεγκτων δικτατόρων που συνεδριάζουν πίσω από κλειστές πόρτες και επιβάλλουν πολιτικές στα κράτη μέλη, και στη βάση ορδές θεοκρατών με διακηρυγμένο σκοπό να κυριαρχήσουν και να επιβάλλουν μια ισλαμική θεοκρατία. Μάλλον ήρθε η ώρα να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στο ισλάμ για να γνωρίσουμε τον εχθρό.

Από μια σκοπιά η κατάσταση, όσο και να μην επιτρέπει εφησυχασμό, δεν είναι και τόσο τραγική, τουλάχιστον σε ότι αφορά το ισλάμ και ίσως και τη θεοκρατία γενικότερα. Το θετικό για τη δύση είναι ότι έχει χριστιανική ιστορία. Τα όποια συναισθηματικά βαρύδια της είναι συνυφασμένα με το χριστιανισμό. Οπότε της είναι εύκολο να διακρίνει τη βλακεία και τη βαρβαρότητα στο ισλάμ χωρίς να την εμποδίζει τυφλή πίστη. Χωρίς αυτή την τυφλή πίστη, το ισλάμ καταρρέει εύκολα, φυσικά και αβίαστα.

Από τον πρώτο κιόλας στίχο του το κοράνι φέρνει μπροστά μας τον θεμελιώδη ισχυρισμό και των τριών θρησκειών που βασίζονται στον αβραάμ: ότι υπάρχει κάποιος που μιλάει για λογαριασμό κάποιου άλλου, του θεού, που είναι ποιητής ουρανού και γης. Δημιουργός. "Στο όνομα του αλλάχ...". Έτσι ξεκινάει το κοράνι. "Στο όνομα του αλλάχ..."

Το να μιλάει κάποιος στο όνομα κάποιου άλλου είναι ήδη ένα πρόβλημα. Όχι ότι δεν τόχουμε ξαναδεί. Ξέρουμε διάφορες περιστάσεις στην καθημερινότητά μας, όπου κάποιος μιλάει στο όνομα κάποιου άλλου. Ο δικηγόρος μιλάει στο δικαστή στο όνομα του πελάτη. Ο ηθοποιός στη σκηνή μιλάει στο όνομα του ρόλου. Ο (ανώνυμος) δούλος του Πολέμαρχου μιλάει στο Σωκράτη στο όνομα του αφέντη του. Το παιδάκι τηλεφωνεί στο μπαμπά στη δουλειά "να φέρει ψωμί γυρίζοντας" στο όνομα της μαμάς. Σε κάθε περίπτωση όμως η εξουσιοδότηση μπορεί να διαπιστωθεί. Ο δικαστής να δει το συμβόλαιο του δικηγόρου, ο θεατής ξέρει ότι ο ηθοποιός δεν θα έβγαινε στη σκηνή χωρίς συμφωνία με το θιασάρχη, ο Σωκράτης ξέρει προσωπικά τον Πολέμαρχο και ο μπαμπάς θα ζητήσει να μιλήσει με τη μαμά αν το παιδάκι του ζητήσει εκτός από ψωμί να φέρει "...παγωτά, καραμέλες και τούρτα". Τι γίνεται όμως με τον Μωάμεθ; Τον Αβραάμ; Τον Μωυσή; Διαπιστώνεται η εξουσιοδότησή τους; Όχι. Εδώ την εξουσιοδότηση την αντικαθιστά η πίστη. Δηλαδή η έμμεση αποδοχή ότι, για τον πιστό η γνώση προηγείται της μάθησης. Το σημείο αυτό είναι καίριο.

Ο αλλάχ του ισλάμ είναι ο γνωστός θεός. Ο ένας και μοναδικός και κυρίαρχος της εκδίκησης (3:4). Δημιουργός του ουρανού και της γης και οτιδήποτε άλλου βρίσκεται οπουδήποτε στον κόσμο. Κατά το κοράνι μάλιστα στο θεό χρωστάμε ακόμη και το ότι μπορούμε να χτίζουμε σπίτια (16:80), τα ράβουμε τα ρούχα που φοράμε (16:81) ακόμη ακόμη και τα μονοπάτια που περπατάμε, τα οποία έβαλε στη γη εκείνος αυτοπροσώπως για να βρίσκουμε το δρόμο μας (21:31)!

Κι όμως. Κατά το κοράνι πάντα, αυτός ο θεός, που έχει δημιουργήσει τα πάντα και γνωρίζει τα πάντα, ακόμα και τις πιο κρυφές μας σκέψεις και αποκάλυψε μαγικά αυτή τη γνώση στον άνθρωπο μέσω του Μωάμεθ, φαίνεται να αγνοεί ότι η γη είναι στρογγυλή, ότι ο ουρανός δεν είναι στέρεος θόλος κι ότι για να γεννηθεί ένα παιδί χρειάζεται κάτι παραπάνω από το σπέρμα που θα σπείρει ο άντρας στο χωράφι του, τη γυναίκα (!) (2:223). Στο κοράνι θεωρείται θαύμα ότι δεν υπάρχουν ρωγμές στον ουρανό (50:6) ο οποίος δεν πέφτει στο κεφάλι μας, είτε ολόκληρος (22:65) είτε κομμάτια του (34:9), επειδή τον κρατάει στη θέση του ο αλλάχ. Θαυματουργά. Ίσως με αόρατες κολώνες (13:2, 31:10)

Η βλακεία που βρίσκεται στο κοράνι βγάζει μάτι. Κι όμως. Αν προσπαθήσει να συζητήσει κανείς λογικά με έναν πιστό μουσουλμάνο, θα αντιμετωπίσει ό,τι κι αν προσπαθήσει να συζητήσει λογικά με έναν πιστό χριστιανό: όλα τα σημάδια του ανθρώπου που, μπροστά στη γνωστική του ασυμφωνία, καταφεύγει σε ό, τι λογικό και συναισθηματικό τερτίπι του επιτρέπει η ευφυΐα, του προκειμένου να διατηρήσει αλώβητη την ιδέα που έχει αποφασίσει ότι πρέπει να διατηρηθεί. Επειδή αν αυτή η ιδέα καταρρεύσει το ψυχικό κόστος γι αυτόν θα είναι δυσβάστακτο. Στην περίπτωση του ισλάμ μάλιστα στο ψυχικό κόστος πρέπει να προστεθεί και το κοινωνικό κόστος και ο κίνδυνος για την ίδια τη ζωή του αποστάτη.

Πώς μου ζητάς αρχιεπίσκοπε με τη μακρυά γενιάδα να σεβαστώ ένα κείμενο τόσο βλακώδες, τόσο κραυγαλέα ψεύτικο; Γιατί να μην το διακωμωδήσω; Μα, επειδή το ισλάμ, όπως και ο χριστιανισμός, καλλιεργεί στον αποχαυνωμένο πιστό την ιδέα ότι σκοπός της ζωής είναι να δοξάζεται ο θεός/πατέρας/αφέντης. Και το κρίσιμο σημείο για το ιερατείο είναι ακριβώς αυτό: να διαιωνιστεί η ιδέα ότι ο άνθρωπος είναι συνειδησιακά και υπαρξιακά δούλος και ό,τι απολαμβάνει στη ζωή είναι δώρο του θεού.

Μέχρι τελευταία μπορούσαμε να λέμε ότι όλα αυτά είναι βλακώδη μεν, ίσως και γραφικά, αλλά όχι επικίνδυνα. Επειδή γνωρίζουμε ότι η κοινωνική εξέλιξη είναι αργή διαδικασία, μέχρι πρότινος θεωρούσαμε ότι είχαμε το περιθώριο να περιμένουμε ώσπου η θρησκεία να σβήσει στις κοινωνίες μας αργά και φυσικά. Αλλά με την ανοιχτή επίθεση του ισλάμ δεν έχουμε πλέον τέτοιες πολυτέλειες.

Στο κοράνι δεν είναι μόνο οι ξεκάθαροι στίχοι που προστάζουν τον πιστό να σκοτώνει τον άπιστο όπου τον πετύχει. Ολόκληρο το κείμενο είναι μια κλιμάκωση προς αυτό το στόχο. Όπως ο άπιστος δαιμονοποιείται συστηματικά, το ίδιο συστηματικά καλείται ο πιστός να τον πολεμήσει "στο δρόμο του αλλάχ". Δηλαδή με σκοπό να εγκαταστήσει ένα ισλαμικό κράτος όπου υπάρχουν άνθρωποι.

Για να μην καταντήσουμε σαν το αφγανιστάν ή το ιράν οφείλουμε να αντιδράσουμε. Κι αν με την αντίδρασή μας πάρει η μπάλα και τα απομεινάρια της χριστιανικής θεοκρατίας, τόσο το καλύτερο

Πώς πέρασε η ελστατ στην κομισιόν:

Η διαφορά μεταξύ της ελστατ όπως αρχικά  είχε οργανωθεί και της ελστατ όπως εξελίχθηκε μετά τις αλλεπάλληλες παρεμβάσεις γεωργίου - κομισιόν 

Η ελστατ με συλλογικό ανώτατο όργανο.

Ζωή γεωργαντά σε συνέντευξή της στον κώστα ουίλς 11 - 12 - '14 περιγράφει πώς μεθοδεύτηκε η αλλαγή: "...ο κ. Κουρουμπλής στη βουλή απεκάλυψε την επιστολή που έστειλε ο κ. Γεωργίου στον κ. Τόμσεν ... του έστειλε ένα email και του έλεγε σε παρακαλώ τομ, βοήθησέ με, πρέπει να καταργήσουμε το [διοικητικό] συμβούλιο, να αλλάξουμε τον νόμο για να πάρω εγώ όλες τις εξουσίες και αν δεν μπορείς να το βάλεις κατευθείαν στην ελληνική κυβέρνηση, να τους πείσεις, πήγαινε μέσω ecofin και αυτοί ξέρουν, θα τους πιέσουν".

Υπόθεση γεωργίου/ελστατ

Το 2010 με τον στατιστικό νόμο ιδρύθηκε η ελστατ ως ανεξάρτητη αρχή, για να αντικαταστήσει την "αμαρτωλή" εθνική στατιστική υπηρεσία της ελλάδας, την ΕΣΥΕ, μια γενική γραμματεία του υπουργείου εθνικής οικονομίας, δηλαδή, με επικεφαλής γενικό γραμματέα υπό τον υπουργό, υπόλογη στην κοινή γνώμη μετά τη σχετική προπαγάνδα, για τα μέχρι τότε ανακριβή ελληνικά στατιστικά. Σκοπός της ίδρυσής της ελστατ ήταν η αποκατάσταση της αξιοπιστίας των ελληνικών στατιστικών.

Στον στατιστικό νόμο προβλεπόταν η ελστατ να διοικείται από 7μελές διοικητικό συμβούλιο. Όσο πιο αποκεντρωμένη η εξουσία, τόσο το καλύτερο. Η μέθοδος επιλογής των μελών του συμβουλίου κι αυτή με τη σειρά της έτεινε να εξασφαλίσει τη μέγιστη δημοκρατική νομιμοποίηση. Στον νόμο προβλεπόταν οι πρόεδρος, αντιπρόεδρος και δύο ακόμη μέλη του συμβούλιου να προτείνονται από τον υπουργό μετά από αίτηση ενδιαφερόμενων μέσω open gov, και να εγκρίνονται από τα 4/5 της συνόδου των προέδρων της βουλής, ένα να διορίζει ο υπουργός οικονομίας, ένα ο διοικητής της τράπεζας της ελλάδας και ένα μέλος να είναι εκπρόσωπος των εργαζομένων στην ελστατ.

Ας σημειωθεί εδώ ότι το διοικητικό συμβούλιο που στελεχώθηκε το 2010 είχε αποστολή 

Α.να υπολογίσει το έλλειμμα το 2009 και 

Β.να συντονίσει απογραφή πληθυσμού

Στην πορεία ο νόμος υπέστη διάφορες μεταβολές, οι αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου πέρασαν στον πρόεδρο και η ελστατ κατέληξε να διοικείται από ένα πρόσωπο, όπως γινόταν και στην προκάτοχο ΕΣΥΕ. Με άλλα λόγια, αντί η ελστατ να γίνει η ανεξάρτητη αρχή που θα εγγυόταν την ποιότητα των ελληνικών στατιστικών στοιχείων, έγινε ο φορέας που μεταβίβασε την εξουσία απ το υπουργείο εθνικής οικονομίας στη διεφθαρμένη eurostat όπως θα δούμε στη συνέχεια.

.

καταγγελίες γεωργαντά και πόρισμα πεπόνη

Το φθινόπωρο του 2011 η ζωή γεωργαντά κατήγγειλε στην διαρκή επιτροπή για οικονομικά θέματα της βουλής, ότι ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου ανδρέας γεωργίου διεβίβασε παράνομα στη eurostat άκυρα και ψευδή στατιστικά στοιχεία, που παρουσίαζαν τεχνητά διογκωμένο έλλειμμα, προκειμένου η ελλάδα να μπεί στην περιπέτεια των μνημονίων και της επιτήρησης. Τις καταγγελίες στήριζαν και τα άλλα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, άλλα στελέχη της ελστατ καθώς και ο πρώην γενικός γραμματέας της ΕΣΥΕ, μ. Κοντοπυράκης.

Με αφορμή τις καταγγελίες γεωργαντά, ο εισαγγελέας οικονομικού εγκλήματος γρηγόρης πεπόνης ανέλαβε αυτεπάγγελτα να ερευνήσει την υπόθεση. Μετά περίπου ένα χρόνο ενδελεχούς έρευνας, άσκησε ποινική δίωξη κατά γεωργίου, δύο συναυτουργών και κατά παντός υπευθύνου, για
● ψευδή βεβαίωση κατά συναυτουργία εις βάρος του Δημοσίου, υπό την ιδιαζόντως επιβαρυντική περίσταση της ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας του αντικειμένου του εγκλήματος (κακούργημα) και για
● παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση (πλημμελήματα).

.

Το κουκούλωμα που δεν πέτυχε

Η δικογραφία διαβιβάστηκε στην ανακρίτρια του 5ου ειδικού τμήματος αθηνών, έλενα πεδιαδίτη, με παραγγελία διενέργειας κύριας ανάκρισης. Διαρκούσης της ανάκρισης η κυρία πεδιαδίτη καταδικάστηκε πειθαρχικά και παύθηκε δύο φορές για δύο διαφορετικές κολάσιμες πράξεις της σχετικές με αυτή την υπόθεση, που φανερώνουν την πρόθεσή της να συγκαλύψει το κακούργημα που συντελέστηκε στην ελστατ με θύμα τον ελληνικό λαό και την ελληνική πολιτεία:
●πρώτον για το ότι απαίτησε φορτικά να συναντήσει,  και συνάντησε, τους βασικούς μάρτυρες κατηγορίας  εκτός γραφείου, βράδυ, στο σπίτι της και παρέλειψε να συμπεριλάβει στη δικογραφία, τις καταθέσεις και τα στοιχεία που της παρέδωσαν, και
●δεύτερον, για υπεξαγωγή εγγράφων, επειδή είχε αφαιρέσει σημαντικά επιβαρυντικά για τους κατηγορούμενους έγγραφα και στοιχεία από την δικογραφία. Για αυτό το δεύτερο μάλιστα, εκτός απ την πειθαρχική ποινή που της επιβλήθηκε, εκκρεμούσε και η άσκηση ποινικής δίωξης. Το πόρισμα της κυρίας πεδιαδίτη που υποβλήθηκε στην εισαγγελία εφετών αθηνών, κατέληγε ότι δεν υπήρχαν αρκετές ενδείξεις για να παραπεμφθούν οι κατηγορούμενοι.

Παρά το ότι οι πειθαρχικές περιπέτειες της ανακρίτριας ήταν σε γνώση του εισαγγελέα που ανέλαβε την υπόθεση, το 2014 εκείνος βασίστηκε στο πόρισμά της για να συμφωνήσει να μην παραπεμφθούν οι κατηγορούμενοι. Η πρότασή του όμως δεν έγινε δεκτή από το συμβούλιο εφετών και επεστράφη για συμπληρωματική ανάκριση. 

Λίγες μέρες αφότου έγινε γνωστό πως η υπόθεσή του, παρά τις αφιλότιμες προσπάθειες πεδιαδίτη - κούτρα, δεν μπαίνει στο αρχείο, ο γεωργίου ανάρτησε ένα δελτίο τύπου στο site της ελστατ όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ έβριζε "στατιστικούς απατεώνες" τους μ. Κοντοπυράκη και ν. Στρόμπλο. Για αυτήν του την ανάρτηση θα καταδικαστεί αργότερα σε ενός έτους φυλάκιση με αναστολή και 50.000 ευρώ αποζημίωση, μετά από μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση που υπέβαλε εναντίον του ο ν. Στρόμπλος.

Την υπόθεση ανέλαβε άλλος εισαγγελέας, ο κ. Λιόγας, που κατέληξε να κάνει την ίδια απαλλακτική πρόταση του κούτρα, την οποία και υιοθέτησε εν μέρει το συμβούλιο εφετών στο 1149/2015 βούλευμά του, με το οποίο ομόφωνα 
● δεν παραπέμπει για παραποίηση στοιχείων
● παραπέμπει για παράβαση καθήκοντος κατ' εξακολούθηση και ορίζεται δικάσιμος τον σεπτέμβριο του 2015.

Αντίστοιχα, έναν περίπου χρόνο αργότερα, πάλι λίγες μέρες αφότου εκδόθηκε το βούλευμα του 2015 που τον παρέπεμπε για τα πλημμελήματα, ο γεωργίου υπέβαλε αιφνιδίως παραίτηση και ένα μήνα πριν καθίσει στο εδώλιο αναχώρησε για τις ηπα, πριν ακόμη βρεθεί αντικαταστάτης του και αφού αυθαιρέτως βάφτισε πρόεδρο (!) τον συγκατηγορούμενό του. Και μονοπρόσωπη και δυναστεία η ελστατ!

Υπερασπιστική γραμμή γεωργίου

"Νιώθω ότι ζω σε έναν παράδοξο κόσμο όπου έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Αυτοί που παράγουν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία που έχουν επικυρωθεί πολλές φορές από διεθνείς οργανισμούς διώκονται, την ώρα που όσοι είναι απέναντι και ήταν υπεύθυνοι για τη νοθεία των στατιστικών στοιχείων κατά το παρελθόν δεν αμφισβητούνται." Είπε ο γεωργίου σε τηλεφωνική του συνέντευξη στους ft από το σπίτι του στις ηπα. Οι εγγυήσεις της eurostat και το δήθεν "ύποπτο παρελθόν" όσων τον κατηγορούν, δηλαδή. Σε αυτό συνοψίζονται τα υπερασπιστικά του επιχειρήματα.

Στην προσπάθειά του να απαξιώσει τους μάρτυρες κατηγορίας ο γεωργίου έκανε διάφορες ενέργειες μεταξύ των οποίων μια ακόμη, εκτός από τη δυσφήμηση, ήταν ότι κατηγόρησε τον ν. Λογοθέτη, τον αντιπρόεδρο της ελστατ που τον αμφισβητούσε, ότι του υπέκλεψε προσωπικά δεδομένα από τον υπολογιστή του. Κατηγορία για αδίκημα σε βαθμό κακουργήματος. Η δικαστική διαδρομή αυτής της υπόθεσης κατέληξε στην αθώωση του λογοθέτη.

Σε γενικές γραμμές δηλαδή ο γεωργίου έχει δείξει ότι υπερασπίζεται τον εαυτό του με κούφια λόγια, όπως για παράδειγμα τη δήλωση των συνηγόρων του ότι "ο κ. Γεωργίου είναι βέβαιος για την αθωώτητά του", λες και είναι δικαστής κι όχι κατηγορούμενος και με συκοφαντίες.

Την ίδια τακτική ακολουθούν και τα διεθνή μμε και οι εκπρόσωποι της εε. Όλοι τους επαναλαμβάνουν το ίδιο τροπάριο γεωργίου: "εμείς που παράγουμε τα έγκυρα στατιστικά και οι απατεώνες του παρελθόντος που μας συκοφαντούν για να καλύψουν τα δικά τους καμώματα" και επικαλούνται την "ανεξαρτησία της ελστατ". Που ουδείς αμφισβητεί. Αυτό που ελέγχεται είναι η εντιμότητα, όχι η ανεξαρτησία της ελστατ. Κι αν κάποιος την παραβιάζει συστηματικά, αυτος είναι η eurostat. Για να το πούμε όσο καθαρότερα γίνεται: η eurostat σε αυτή την υπόθεση είναι ύποπτος για ηθική αυτουργία, όχι δικαστής. Δεν έχει καμμία δουλειά να αποφαίνεται επί της πλαστογραφιας την οποία φέρεται να διέπραξε ο γεωργίου. Και μάλιστα κατ εντολήν της από ότι φανερώνουν τα στοιχεία της δικογραφίας.

Στο σημείο αυτό είναι ευκαιρία να σημειώσουμε κάποια πράγματα:
● πρώτον ότι η πλευρά γεωργίου/eurostat απέτυχε να αποδείξει τον ισχυρισμό, που κυκλοφορεί και σε διεθνούς εμβέλειας μμε, ότι οι ν. Στρόμπλος, διευθυντής εθνικών λογαριασμών επί 25ετία, μόνος καθ ύλην αρμόδιος για τον υπολογισμό του ελλείμματος και μ. Κοντοπυράκης, πρώην γενικός διευθυντής της ΕΣΥΕ, δηλαδή οι μάρτυρες που υπονοούσε ο γεωργίου λέγοντας "η απέναντι πλευρά", είχαν κάποια σχέση με παραποίηση στοιχείων από το 2005 ως το 2009. Αντιθέτως για αυτόν του τον ισχυρισμό καταδικάστηκε ως συκοφάντης. Επαναλαμβάνω: η eurostat απέτυχε να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό της ότι τα στοιχεία της ΕΣΥΕ για την περίοδο 2005 - 2009 ήταν μαγειρεμένα!

Δεύτερον, τα δύο πρώην μέλη του δ.σ. που τον καταγγέλλουν, η ζωή γεωργαντά, καθηγήτρια οικονομετρίας στο πανεπιστήμιο μακεδονίας, με πολύ πλούσιο βιογραφικό που περιλαμβάνει συνεργασία με πανεπιστήμια όπως το κέιμπριτζ και το χάρβαρντ, με πλούσιο ερευνητικό και συγγραφικό έργο και ο νίκος λογοθέτης, με ομοίως πλούσιο βιογραφικό και δημοσιεύσεις, προσλήφθηκαν στην ελστατ το 2010.

Τρίτον: α ανδρέας γεωργίου είναι ένας οικονομολόγος, χωρίς ειδίκευση στη στατιστική, χωρίς δημοσιεύσεις, ένα μεσαίο στέλεχος του δντ, που ο παπακωνσταντίνου το παρουσίασε ψευδώς σαν ανώτερο.

Τα τεκμήρια ενοχής φαίνεται ότι είναι αδιάσειστα, εξ ού και η σπουδή της πλευράς γεωργίου να μην φτάσει η υπόθεση στο ακροατήριο. Υπάρχουν, λέει η ζωή γεωργαντά, μέχρι και 200 σελίδες emails που τεκμηριώνουν την συμπαιγνία. Από ότι έχει κυκλοφορήσει σχετικά με emails που κατατέθηκαν στη βουλή και τους ανακριτές η πλευρά γεωργίου θα δυσκολευτεί πολύ να δώσει εξηγήσεις σε ένα δικαστήριο που προσπαθεί να αποφύγει.Το πεδίο που δίνουν τη μάχη τους κομισιόν, ελστατ, eurostat και όσοι άλλοι κρύβονται στα παρασκήνια, είναι η κοινή γνώμη, όχι τα δικαστήρια. Χαρακτηριστικό είναι ότι σε άρθρο των ft γίνεται αορίστως αναφορά σε "eu officials" όταν επαναλαμβάνουν τις συκοφαντίες για τις οποίες έχει ήδη καταδικαστεί ως συκοφάντης ο γεωργίου.

Σε αυτή την περίπτωση όμως, η δικαιοσύνη δεν δείχνει να πείθεται από την προπαγάνδα αλλά να ερευνά στοιχεία. Δυστυχώς για τον γεωργίου και τη eurostat, με πρόταση της τότε αντιεισαγγελέως του άρειου πάγου, ξένης δημητρίου, το 1149/2015 βούλευμα αναιρείται στο απαλλακτικό του μέρος με την απόφαση 1331/2016 και η δικογραφία επιστρέφεται στο συμβούλιο εφετών για να αποφανθούν ξανά. Οι εφέτες όμως, επανέρχονται το 2017 με το 969/2017 βούλευμά τους, αντίγραφο αυτού που έχει ήδη απορριφθεί, που και πάλι δεν παραπέμπει σε δίκη τους κατηγορούμενους. Η απόφαση αυτή τη φορά πάρθηκε με πλειοψηφία 2-1. Μειοψήφισε η εισαγγελέας που ζήτησε την παραπομπή των κατηγορούμενων. Η ξένη δημητρίου, εισαγγελέας πλέον του άρειου πάγου, κάνει και πάλι αίτηση αναίρεσης.

.

Άρχισαν τα όργανα...

Εν τω μεταξύ μετά από διάφορες αναβολές και περιπέτειες της υπόθεσης των πλημμελημάτων για τα οποία παραπέμφθηκε το 2015 ο γεωργίου, τον αύγουστο 2017, σε δίκη εξ εφέσεως που ασκήθηκε για την πρωτόδικη αθώωση του, κηρύχτηκε ένοχος για το αδίκημα της παράνομης διαβίβασης άκυρων στοιχείων στη eurostat και καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλακή με αναστολή, με τη μέγιστη ποινή που προβλέπεται για τo αδίκημα και χωρίς να του αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό. Το δικαστήριο τον αθώωσε για τις δύο άλλες κατηγορίες, την διπλοθεσία, ότι δηλαδή επί 6 μήνες αφού διορίστηκε πρόεδρος της ελστατ, θέση που απαιτούσε πλήρη και αποκλειστική απασχόληση, παρέμενε και υπάλληλος του δντ,  και τη μη σύγκλιση δ.σ. το οποίο εκ του νόμου όφειλε να συγκαλεί τουλάχιστον μια φορά το μήνα. Εκκρεμούν αιτήσεις αναίρεσης και από τις δύο πλευρές.

Ένοχος είχε βρέθηκε και τον μάιο του 2017 για τη δυσφήμηση του ν. Στρόμπλου, για την οποία καταδικάστηκε σε ενός έτους φυλάκιση με αναστολή και 50.000 ευρώ αποζημίωση στον ν. Στρόμπλο.

Στις καταδικαστικές για τον γεωργίου αποφάσεις θα πρέπει να προστεθεί και η 2497/2013 απόφαση του συμβουλίου της επικράτειας το οποίο απορρίπτει τη μη-επιφύλαξη της eurostat για την ταξινόμηση στο δημόσιο του μέγαρου μουσικής, μία από τις πράξεις για τις οποίες κατηγορείται ο γεωργίου.

Φαίνεται ότι το σκάνδαλο των ψεύτικων στοιχείων δεν καλύπτεται πλέον, εκτός με κάτι ακόμη πιο σκανδαλώδες από όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα. Όμως, πόσα σκάνδαλα μπορεί να αντέξει η πλευρά που το 2011 ήθελε το θέμα να ρυθμιστεί "γρήγορα και σιωπηρά", όπως ζητούσε ο μπομπ τράα με το ιμέιλ προς τον παπακωνσταντίνου που δημοσιεύτηκε στο βιβλίο του ιγνατίου; Έξη χρόνια αργότερα, το θέμα των ψευδών στοιχείων ΔΕΝ ρυθμίστηκε ακόμη. Αντιθέτως, η καταδίκη του γεωργίου δεν είναι πολύ πιθανό να αναιρεθεί και οσονούπω θα έχει αποδειχτεί πως τα στοιχεία που μας έβαλαν στα μνημόνια, τα στοιχεία που η eurostat δε χάνει ευκαιρία να μας υπενθυμίσει ότι εγγυάται, είναι άκυρα και της διαβιβάστηκαν παράνομα. Μένει να παραπεμφθεί και για το κακούργημα ώστε να αποδειχτεί ότι έχουν υποστεί και "τεχνική διόγκωση".

Σχολή αστυνομίας

https://youtu.be/8kyUswnS2Rw